Η υγεία και η ασφάλεια εργαζομένων, πολιτών, έργων, κτιρίων και εγκαταστάσεων ξεκινάει από το σύστημα παραγωγής μελετών και τεχνικών έργων, περνάει από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και τις προδιαγραφές και καταλήγει στα μέτρα ασφάλειας και προστασίας.
Το 2026 είναι μαύρη χρονιά: οι νεκροί σε εργατικά δυστυχήματα ξεπερνούν τους 80 και πλησιάζουν για ακόμα μία χρονιά τους 100. Από την έκρηξη στην βιομηχανία ΒΙΟΛΑΝΤΑ με τις 5 νεκρές εργαζόμενες και την έκρηξη στον Ασπρόπυργο μέχρι την κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα, την έκρηξη λόγω διαρροής CNG στην Πλάκα και θανατηφόρα έκρηξη στην ΜΟΤΟΡ ΟΙΛ, ο θάνατος και η ανασφάλεια πλανώνται πάνω από την καθημερινότητά μας. Τελευταίο τραγικό γεγονός ο θάνατος ενός 27χρονου συναδέλφου μηχανικού στο εργοτάξιο του Ελληνικού που έρχεται να προστεθεί στη λίστα πολλών σοβαρών ή θανατηφόρων ατυχημάτων στο εργοτάξιο αυτό.
Υπάρχει ένα κόκκινο νήμα που συνδέει όλα τα δυστυχήματα: γηρασμένες ή κακής ποιότητας υποδομές, ελλιπή μέτρα ασφαλείας, ανύπαρκτοι ελεγκτικοί μηχανισμοί, κακές ή ελλιπείς προδιαγραφές.
Φέτος έχουμε θέσει επανειλημμένα το ζήτημα της Ασφάλειας & Υγείας τόσο στη Διοικούσα Επιτροπή όσο και στην Αντιπροσωπεία με στόχο την ανάληψη πρωτοβουλιών από το ΤΕΕ πάνω σε συγκεκριμένες προτάσεις (ενδεικτικά: Προτάσεις για την Υγεία και Ασφάλεια στους χώρους εργασίας, στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις, στα τεχνικά έργα και τις κατασκευές. Μια συζήτηση που το ΤΕΕ δεν έχει κάνει ακόμα…). Σε όλες τις περιπτώσεις συναντήσαμε είτε τοίχο είτε αναβλητικότητα από τις παρατάξεις της πλειοψηφίας (ΔΚΜ-ΔΗΣΥΜ-ΔΗΠΑΜ-ΕΛΕΜ).
Δεν εκπλησσόμαστε: ο Πρόεδρος, επικεφαλής της πλειοψηφίας, έχει μετατρέψει το ΤΕΕ σε εργολάβο και φορέα αναθέσεων με προϋπολογισμό και αρμοδιότητες υπερ-υπουργείου, σε ευθεία συνεννόηση με την κυβέρνηση.
Όμως, είτε το θέλει ο Πρόεδρος είτε όχι, το ΤΕΕ παραμένει τεχνικός σύμβουλος της Πολιτείας και ως εκ τούτου έχει ευθύνη να συνδράμει όπου του ζητηθεί με την ιδιότητα αυτή.
Στο πλαίσιο αυτό είναι ακατανόητη αν όχι επικίνδυνη η δήλωση του Προέδρου του ΤΕΕ περί αρμοδιοτήτων και υπευθύνων, που αφήνει αιχμές για το Δήμο Αθηναίων και τις τεχνικές υπηρεσίες του και η γραφειοκρατική κωλυσιεργία για ένα κρίσιμο ζήτημα όπως ο έλεγχος των σχολείων της Γκράβας σχετικά με την ύπαρξη διαρροής υγρών & αερίων καυσίμων.
