Από την εκδήλωση της ΡΠΜ

Τι επιδικώκουν, τι προτείνουμε και πως πρέπει να δράσουμε όσον αφορά το θεσμικό πλαίσιο και τα επαγγελματικά δικαιώματα των μηχανικών, τα ΤΕΙ, τις ανατροπές σε όλα τα τεχνικά επαγγέλματα, την προσπάθεια διάλυσης του ΤΕΕ, τις σπουδές των μηχανικών αλλά και ένα Παράρτημα για τα ¨Ελευθέρια Επαγγέλματα».  Μια ολοκληρωμένη ανάλυση και προτάσεις για τη διαμόρφωση ενός προγράμματος δράσης στο χώρο των μηχανικών. καθώς και όλες οι άλλες εισηγήσεις. 

Κατεβάστε  επίσης, όλες τις εισηγήσεις της εκδήλωσης της Ριζοσπαστικής Πρωτοβουλίας Μηχανικών, της 12ης Μάη 2014, που αφορούν Ασφαλιστικό, Τράπεζες και Νέους μηχανικούς

Εισήγηση του Παναγιώτη Κατίκα

«Μεταρρύθμιση; » στην τεχνική εκπαίδευση – Επαγγελματικά Δικαιώματα των Μηχανικών
(υπό το βάρος και των πρόσφατων διατάξεων)

Η διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα της Εκπαίδευσης, η ανάδειξη της πυραμίδας της τεχνικής εκπαίδευσης και η διασφάλιση αντίστοιχων επαγγελματικών δικαιωμάτων των μηχανικών αλλά και όλων των αποφοίτων της, αποτελούσε και επιβάλλεται να αποτελεί διαχρονικά κορυφαία προτεραιότητα για το ΤΕΕ. Τη δράση του αυτή τη συνέδεε με τις πραγματικές ανάγκες της Ελληνικής Οικονομίας και της παραγωγής, αναδεικνύοντας έτσι τα πραγματικά προβλήματα της Τεχνικής Εκπαίδευσης.
Σε συνεργασία με την Πανεπιστημιακή κοινότητα συνέβαλε όλα τα προηγούμενα χρόνια στην απόκρουση των προσπαθειών ιδιωτικοποίησης της Ανώτατης εκπαίδευσης, στην υπεράσπιση του Άρθρου 16 του Συντάγματος, στην αποτροπή της αναγνώρισης των Κολεγίων, στην προσπάθεια θέσπισης επαγγελματικών δικαιωμάτων για τους αποφοίτους όλων των βαθμίδων της τεχνικής εκπαίδευσης με τρόπο δίκαιο και ορθολογικό.
Και δεν περιορίστηκε μόνο σε αυτά, αλλά υπέβαλε σημαντικές προτάσεις για την υπέρβαση των χρόνιων προβλημάτων της Τεχνικής Εκπαίδευσης και ιδιαιτέρως των αντιθέσεων μεταξύ ΑΕΙ και ΤΕΙ, αλλά και των επιμέρους Κλάδων των Μηχανικών.
Δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση
Δυστυχώς όλα τα προηγούμενα, μέσα από μία συνεχή προσπάθεια των τελευταίων κυβερνήσεων η οποία εντάθηκε στα χρόνια του μνημονίου, κατέρρευσαν ολοκληρωτικά εν μια κυριολεκτικά νυκτί, όταν την περασμένη Τρίτη το βράδυ ο υπουργός Παιδείας, με μια τροπολογία 150 σελίδων που κατέθεσε στο νομοσχέδιο για τις λαϊκές αγορές, κατέλυσε μεταξύ άλλων και την τριτοβάθμια εκπαίδευση, κόντρα σε νόμους, κοινοτικές δεσμεύσεις και Σύνταγμα.
Αμερικανικά, γνωστά και άγνωστα εκπαιδευτήρια, φορείς γνωστών Ελλήνων επιχειρηματιών αλλά και μεμονωμένα συμφέροντα του παραπολιτικού συστήματος, εξυπηρετούνται από τις διατάξεις στα δύο επίμαχα άρθρα 6 και 7. Συγκεκριμένα, με την τροπολογία η οποία προκάλεσε διακομματικές αντιδράσεις στη Βουλή και οδήγησε σε ονομαστική ψηφοφορία, ο υπουργός Παιδείας επανέφερε το ζήτημα της αναγνώρισης τίτλων από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή χώρες της ανατολικής Ευρώπης αλλά και τις ΗΠΑ, που εξαιρούνται από την κοινοτική Οδηγία αναγνώρισης επαγγελματικών δικαιωμάτων η οποία αφορά αποκλειστικά τίτλους από κράτη-μέλη της Ε.Ε.
Με την ίδια τροπολογία εξυπηρετούνται και επιχειρηματίες που, επίσης, επί χρόνια ζητούν αναγνώριση χωρίς να έχουν συνεργασία με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια -όπως ορίζει η Οδηγία- αλλά, απλώς, πιστοποιημένα προγράμματα σπουδών από διεθνή οργανισμό πιστοποίησης. Ένα από αυτά είναι και το ALBA, του επιχειρηματία Οδυσσέα Κυριακόπουλου, που λειτουργεί υπό την ομπρέλα του ΣΕΒ, παρέχει μόνο μεταπτυχιακά, έχει πιστοποίηση από την Ένωση των MBA (The Association of MBAs) και ζητεί ισοδυναμία με τριτοβάθμιο τίτλο, διεκδικώντας ουσιαστικά την αναγνώρισή του ως ιδιωτικού πανεπιστημίου.
Δεν είναι καινούργια η ιστορία. Ξεκινάει μαζί με την πολύχρονη υπόθεση αναγνώρισης των κολεγίων από τις πρώτες, κιόλας, απόπειρες αδειοδότησής τους το 2008-2009 (επί Σπηλιωτόπουλου και Στυλιανίδη). Συνεχίστηκε με τη δεύτερη απόπειρα αδειοδότησης το 2010 επί Διαμαντοπούλου, η οποία και θεσμοθέτησε το ΣΑΕΠ (Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων), σε αντικατάσταση του παλιού ΣΑΕΙ. Πρόκειται για απόπειρες έμμεσης αναγνώρισης της ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η οποία ήταν αντίθετη στο εθνικό δίκαιο (άρθρο 16 Συντάγματος). Σύμφωνα με πληροφορίες, όσοι απόφοιτοι του αδειοδοτημένου πλέον ALBA απευθύνονταν στο ΣΑΕΠ δεν κατάφερναν να πάρουν επαγγελματική αναγνώριση αφού προσκόμιζαν βεβαιώσεις σπουδών (έστω πιστοποιημένες) και όχι τίτλους πανεπιστημιακούς από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, δε, τα αμερικανικά κολέγια αρχίζουν να δυσανασχετούν για την αγγλοποίησή τους. Προτιμούν και επιμένουν να αναγνωριστούν ως αμερικανικά ιδρύματα.

Ο κ. Αρβανιτόπουλος το Νοέμβριο του 2012, μαζί με το τότε Μνημόνιο, περνάει στη Βουλή τροποποιητικό νόμο για τα κολέγια με τον οποίο διευρύνει την επαγγελματική ισοδυναμία σε όλες ανεξαιρέτως τις κατηγορίες πτυχίων, κατοχυρωμένων και μη. Μαζί, όμως, πέρασε και τη σκανδαλώδη διάταξη (άρθρο 1, παρ. β) περί αναγνώρισης τίτλων από φορείς που έχουν προγράμματα αναγνωρισμένα από διεθνείς οργανισμούς πιστοποίησης. Τον Αύγουστο του 2013, βγαίνουν οι οριστικές άδειες για συνολικά 33 φορείς. Και στην επίμαχη τροπολογία-σκούπα, περιλαμβάνει το άρθρο 6 με το οποίο επαναφέρει το ζήτημα της επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων τόσο για περιπτώσεις σαν του ALBA όσο και για τίτλους από τρίτες χώρες. Αυτή τη φορά υποχρεώνοντας ρητά το ΣΑΕΠ να προβεί σε τέτοιου τύπου αναγνωρίσεις, παρακάμπτοντας την κείμενη νομοθεσία.
Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως θεσμική κάλυψη στις πρωτοβουλίες του υπουργού Παιδείας. Η νομοθεσία σε ό,τι αφορά τα πτυχία από τρίτες χώρες είναι ρητά απαγορευτική, ενώ δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για αναγνώριση τίτλων μη πανεπιστημιακών. Ο υπουργός Παιδείας ανέλαβε να καταργήσει εθνικούς νόμους, διατάξεις κοινοτικής νομοθεσίας και το ίδιο το Σύνταγμα. Και αμέσως μετά να αρχίσει να μιλάει για την αναθεώρηση του Συντάγματος που ετοιμάζει η συγκυβέρνηση καθώς, όπως έχει γίνει γνωστό, σκοπεύει να επαναφέρει θέμα κατάργησης του άρθρου 16.
Το ΤΕΕ οφείλει να αντιδράσει άμεσα και με κάθε δυνατό μέσο στα παραπάνω, όπως είχε κάνει από την πρώτη στιγμή στις προσπάθειες για ισοτίμηση των ΚΕΣ και των Κολεγίων με τα ΑΕΙ τον Οκτώβριο του 2007, τον Μάρτιο του 2008, τον Ιούλιο του 2009 και τον Ιανουάριο του 2010 (βλ. σχετικά Δελτία Τύπου), επισημαίνοντας με κάθε τρόπο ότι η προσπάθεια αυτή «υποβαθμίζει εκατοντάδες χιλιάδες αποφοίτους των ΑΕΙ και ΤΕΙ, υποσκάπτει τις προσδοκίες τους, τις προσδοκίες ενός ολόκληρου λαού από αυτούς, το επίπεδο των Ελληνικών Πανεπιστημίων» και χαρα-κτηρίζοντας «νάρκη» στα θεμέλια της Παιδείας την αδειοδότηση κολεγίων που προωθείτο.

Θεσμικό πλαίσιο άσκησης του επαγγέλματος του Μηχανικού

Στο τέλος Μαρτίου με μια παρόμοια νυκτερινή επιδρομή στο ονομαζόμενο «πολυνομοσχέδιο (νόμος 425/014)» που ψηφιζόταν με πρωτοφανείς κοινοβουλευτικές διαδικασίες, θεσπίστηκε διάταξη που επιτρέπει «την ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματος του Αρχιτέκτονα Μηχανικού, του Πολιτικού Μηχανικού και του Αγρονόμου Τοπογράφου Μηχανικού» με τους ίδιους όρους από τους αποφοίτους των Πολυτεχνείων και των ΤΕΙ καταργώντας το Ν.4663/1930 και προβλέποντας την έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων, τα οποία σε 4 μήνες οφείλει να εισηγηθεί το ΤΕΕ (ημερομηνία δημοσίευσης του ΦΕΚ 7/4/2014). Με άλλες διατάξεις ρυθμίζεται το επάγγελμα των Μηχανολόγων και Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, καθώς είχε προηγηθεί η κατάργηση του Ν. 6422/1934.
Η προσπάθεια εφαρμογής της Συνθήκης της Λισσαβόνας στον τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης όπως και της κατεύθυνσης της Μπολόνια, δημιουργεί δυσμενές περιβάλλον. Έγκαιρα το ΤΕΕ είχε καταγγείλει και την αντιμαχόταν με αρκετή επιτυχία σε Ευρωπαϊκό και Διεθνές επίπεδο, σε συνεργασία με άλλες ενώσεις μηχανικών. Ωστόσο, υπάρχουν πρόσθετες Ελληνικές ιδιαιτερότητες που έχουν τα αίτιά τους στο ανορθολογικό μοντέλο ανάπτυξης της Χώρας, το οποίο έχει βάλει τη σφραγίδα του και στα εκπαιδευτικά θέματα.
Βασιζόμενο στην πολύχρονη δραστηριότητά του, σε Ελληνικά και Διεθνή δεδομένα και σε στενή συνεργασία με τις Πολυτεχνικές Σχολές και τους υπόλοιπους φορείς των μηχανικών, το 2009 το ΤΕΕ είχε διαμορφώσει ολοκληρωμένη πρόταση για την Τεχνική Εκπαίδευση στην Ελλάδα, η οποία θεωρούμε ότι είναι ακόμη επίκαιρη και μπορεί να αποτελέσει το βασικό πλαίσιο των θέσεών μας. Συνίστατο στις εξής βασικές αρχές:

1. Απαιτείται ριζική αναμόρφωση της Τεχνικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα
2. Οι ανάγκες της Ελληνικής πραγματικότητας απαιτούν μόνο μία βαθμίδα αποφοίτων Ανώτατης Τεχνικής Εκπαίδευσης.
3. Είναι αναγκαίο να δοθεί έμφαση στις τεράστιες ανάγκες για τεχνικό προσωπικό δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το οποίο δεν παράγεται σήμερα στην Ελλάδα.
4. Όλοι οι απόφοιτοι ΑΕΙ και ΤΕΙ θα πρέπει να διαθέτουν επαγγελματικά δικαιώματα, αντίστοιχα με τις σπουδές τους. Για τους μέχρι σήμερα αποφοίτους ΤΕΙ είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν ευρείες δυνατότητες συμπλήρωσης των σπουδών τους, ώστε να ενταχθούν ισότιμα στο επάγγελμα του μηχανικού.

Ειδικότερα, η πρόταση για μια ουσιαστική μεταρρύθμιση στην Τεχνική Εκπαίδευση, όπως διατυπώθηκε μετά την κοινή σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο ΤΕΕ στις 1.9.2009, με τη συμμετοχή των Προέδρων των ΠΤ/ ΤΕΕ από όλη την Ελλάδα, των Προέδρων των Κλαδικών Επιστημονικών Συλλόγων Τεχνικών της χώρας, της Π.Ο. ΕΜΔΥΔΑΣ και του Προέδρου της Ένωσης Ευρωπαίων Πολιτικών Μηχανικών, στην οποία εξετάστηκαν οι εξελίξεις στο χώρο της τεχνικής εκπαίδευσης, μεταξύ άλλων αναφέρει:
«Στην προσπάθεια για την ανάπτυξη της χώρας και για την διασφάλιση της απασχόλησης των τεχνικών παραγωγικών δυνάμεων της χώρας όλοι πρέπει να είναι μαζί.
Το δημόσιο συμφέρον επιβάλλει την διαρκή αναβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης και η γνώση, όπως παρέχεται στα διάφορα επίπεδα σπουδών, πρέπει να αποτελεί τον καταλυτικό παράγοντα για τον προσδιορισμό αντίστοιχων επαγγελματικών δικαιωμάτων, με γνώμονα την ποιότητα υπηρεσιών και την ασφάλεια των κατασκευών, που προσφέρονται στους Έλληνες πολίτες.
Το Τεχνικό Έργο κατά κύριο λόγο πρέπει να μελετάται και να εκτελείται σε ομαδική βάση συνεργασίας, με τη συμμετοχή τεχνικών όλων των κατηγοριών, για τους οποίους θα πρέπει να υπάρχει ένα προσδιορισμένο πλαίσιο ρόλων, επαγγελματικών αρμοδιοτήτων και δικαιωμάτων.
Η Ανώτατη Τεχνική Εκπαίδευση πρέπει να οδηγεί σε παραγωγή επιστημόνων και σε μηχανικούς μιας ταχύτητας να μην εκκολάπτει προσδοκίες, που δεν πρόκειται ποτέ να ικανοποιηθούν».

• «Στην Ανώτατη Εκπαίδευση πρέπει να υπάρχει μόνον μία βαθμίδα Μηχανικών, με 5ετείς σπουδές και με καθηγητές, εργαστήρια, περιεχόμενο σπουδών και χρηματοδότηση αντίστοιχη των Πολυτεχνικών Σχολών. Με βάση όλα τα παραπάνω δεδομένα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και το θέμα της ύπαρξης Σχολών ΤΕΙ, που αντιστοιχούν στις Πολυτεχνικές Σχολές. Το ΤΕΕ προτείνει αυτές οι Σχολές ΤΕΙ να ενσωματωθούν στις αντίστοιχες Πολυτεχνικές Σχολές και οι σημερινοί σπουδαστές τους αλλά και οι απόφοιτοι ΑΤΕΙ των συγκεκριμένων Σχολών να αποκτήσουν τη δυνατότητα, παρακολουθώντας προς συμπλήρωση των γνώσεών τους ορισμένο κύκλο μαθημά-των, να ισοτιμηθούν με τους Διπλωματούχους Μηχανικούς.
• Οι μεταβατικές διατάξεις αυτής της ρύθμισης είναι αναγκαίο να μελετηθούν με γνώμονα ότι κανείς από τους διδάσκοντες και αποφοίτους ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης δε θα αδικηθεί.»
• «Οι απόφοιτοι των ΤΕΙ που αντιστοιχούν σε Πολυτεχνικές Σχολές, έχουν επαγγελματικά δικαιώματα, καλύπτουν πολύ μεγάλο ποσοστό αυτών των αποφοίτων Πολυτεχνείων, χρήζουν επι-καιροποίησης στο πλαίσιο μιας συνολικής ρύθμισης».
• «Τα ΤΕΙ ή θα πρέπει να αναβαθμιστούν σε κανονικές πολυτεχνικές σχολές με τις προϋποθέσεις που οι πολυτεχνικές σχολές λειτουργούν (χρόνια, καθηγητές, εργαστήρια, χρηματοδότηση), ή θα πρέπει να επανέλθουν στη λογική παραγωγής ανώτερων στελεχών εφαρμογής ή θα πρέπει να κλείσουν».

Η πρόταση αυτή σήμερα, που προβάλλει πιεστικά η ανάγκη για διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της Παιδείας, είναι εξαιρετικά επίκαιρη, γιατί οδηγεί σε συσπείρωση των Δημόσιων ΑΕΙ, τα οποία υποβαθμίζονται και λοιδορούνται από την Ελληνική Πολιτεία.
Εξορθολογισμός σπουδών και Επαγγελματικών Δικαιωμάτων μηχανικών
Στο πρόσφατο παρελθόν είχε ξεκινήσει η προσπάθεια από το ΤΕΕ για μια ολοκληρωμένη αντιμετώπιση «εσωτερικών» προβλημάτων του κλάδου, τόσο όσο αφορά στις σπουδές όσο και στα επαγγελματικά δικαιώματα των μηχανικών, ιδιαιτέρως αυτά των νέων ειδικοτήτων:

• • Με την καθιέρωση των κοινών συναντήσεων των Πρυτάνεων και Κοσμητόρων των Πολυτεχνικών Σχολών και ΤΕΕ κατοχυρώθηκε η συλλογική προσέγγιση των σπουδών του μηχανικού, η ίδρυση νέων σχολών και τμημάτων και η χωροταξική τους κατανομή, η αντιμετώπιση θεμάτων επαγγελματικών δικαιωμάτων αλλά και η κοινή αντιμετώπιση γενικότερων θεμάτων Παιδείας.
• • Με την απόφαση των Ελληνικών Πολυτεχνείων και Πανεπιστημίων να πιστοποιούν ως επιπέδου Master τα Διπλώματα πενταετών σπουδών των Μηχανικών και κατ’ επέκταση των Διπλωματούχων Γεωπόνων. Η επικύρωση της απόφασης αυτής έγινε τον Ιούνιο του 2009, μετά την 8η Σύνοδο Πρυτάνεων και Κοσμητόρων στα Χανιά, με τη συμμετοχή του Προέδρου και άλλων εκπροσώπων του ΤΕΕ, ενώ είχε δρομολογηθεί από τις αρχές του 2008. Tο ΤΕΕ από τον Οκτώβριο του 2008 – καθώς εκ του νόμου, έχει την αρμοδιότητα να αποφαίνεται για τα θέματα που άπτονται της άσκησης του επαγγέλματος του διπλωματούχου μηχανικού – είχε ανακοινώσει την έμπρακτη συμπαράστασή του, προς κάθε διπλωματούχο μηχανικό που διεκδικεί ή θα διεκδικήσει την αναγνώριση και τις συνέπειες της ισοδυναμίας του διπλώματός του με Master. Κατά την 12η Σύνοδο (8-2-2010) που πραγματοποίησαν οι Πρυτάνεις και Κοσμήτορες με τη συμμετοχή του ΤΕΕ και του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, κάλεσαν την Πολιτεία να αναγνωρίσει το επίπεδο αυτό και δια νόμου και με την κατάταξή τους στο 7ο επίπεδο του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων. Δυστυχώς η Ελληνική Πολιτεία, εκμεταλλευόμενη προφανώς και την αδράνεια που σημειώθηκε στην προώθηση αυτού του στόχου για τους Μηχανικούς, με απόφασή της τον Μάρτιο του 2014 αποφάσισε την ένταξη των Μηχανικών στο 6ο επίπεδο του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων από κοινού με τους αποφοίτους ΤΕΙ. Αυτό στην πραγματικότητα σημαίνει, ότι αντί τα ΤΕΙ να αναβαθμιστούν και να ισοτιμηθούν με τα Πολυτεχνεία, η εξίσωση θα γίνει προς τα κάτω, δηλαδή τα Πολυτεχνεία θα οδηγηθούν σε υποβάθμιση προς το επίπεδο των ΤΕΙ.
• • Με τις επιτροπές «διαιτησίας» που συστάθηκαν από το ΤΕΕ για πρώτη φορά, αναδείχθηκε ένα αξιόπιστο πλαίσιο αντιμετώπισης προβλημάτων μεταξύ των ειδικοτήτων των μηχανικών σχετικά με τα επαγγελματικά δικαιώματα. Ήδη, η επιτροπή διαιτησίας μεταξύ Μεταλλειολόγων Μηχανικών και Πολιτικών Μηχανικών είχε ως αποτέλεσμα την πρόταση για κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων Μεταλλειολόγων, ενώ διατυπώθηκαν και οι προτάσεις της επιτροπής διαιτησίας για τα επαγγελματικά δικαιώματα των Μηχανικών Πολεοδομίας Χωροταξίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης και για τα Επαγγελματικά Δικαιώματα Μηχανολόγων Μηχανικών και Χημικών Μηχανικών, ενώ είχε δρομολογηθεί η ίδια διαδικασία για τους Μηχανικούς Περιβάλλοντος. Εξάλλου, η ίδρυση του e- TEE από το ΤΕΕ, θα μπορούσε να αποτελέσει μια σημαντική πρωτοβουλία για τους επιστήμονες πληροφορικής και μια νέα αφετηρία για την ανάπτυξη της πληροφορικής σε ορθολογική βάση για να υπάρχει ενιαία έκφραση στο χώρο της πληροφορικής στο πλαίσιο του ΤΕΕ, αλλά με διαδικασίες που διασφαλίζουν την αυτόνομη παρέμβαση στο συγκεκριμένο τομέα.
• • Η διεύρυνση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των μηχανικών. Μία σημαντική δραστηριότητα του ΤΕΕ αφορά τη διεύρυνση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των μηχανικών, θεσμικά ή στην πράξη. Σημαντικοί τομείς της Ελληνικής οικονομίας που έχουν ανάγκη τις υπηρεσίες των μηχανικών, λειτουργούν ή αναπτύσσονται με εμπειρικό τρόπο και χωρίς ουσιαστική επιστημονική υποστήριξη. Οι προτάσεις που πρέπει να κάνει το ΤΕΕ για την ανάπτυξη, την έρευνα και την τεχνολογία, το ξεπέρασμα της κρίσης, την ενεργειακή επιθεώρηση, τον έλεγχο της αντισεισμικής επάρκειας των οικοδομών, τους ανελκυστήρες, τα φωτοβολταϊκά κλπ εντάσσονται και σε αυτήν την δραστηριότητα.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και προτάσεις για 10ετή στρατηγικό αναπτυξιακό προγραμματισμό, με έμφαση στις πραγματικές ανάγκες και στην απασχόληση αλλά και η γενικότερη επικοινωνιακή προσπάθεια που καταβάλλεται μέσα από τα μέσα ή τη συμμετοχή σε εκθέσεις για την προβολή της ανταποδοτικότητας των υπηρεσιών των μηχανικών.

Ευρωπαϊκές Οδηγίες. Το ΤΕΕ, με τη συμμετοχή του σε φορείς και σε επιτροπές αντιμετώπιζε με επάρκεια τις επιπτώσεις από την εφαρμογή των Ευρωπαϊκών Οδηγιών που αφορούν στα θέματα ακαδημαϊκής και επαγγελματικής ισοτιμίας των αποφοίτων. Με το Π.Δ. 38/2010 που ενσωμάτωνε στο εθνικό δίκαιο την Οδηγία 36/2005 περί επαγγελματικών ισοτιμιών είχε προβλεφθεί ότι από 1.1.2013 θα καταργείτο το ΣΑΕΠ και τα θέματα αναγνώρισης επαγγελματικών ισοτιμιών των μηχανικών θα τα αναλάμβανε το ΤΕΕ ως αρμόδια επαγγελματική οργάνωση. Η διάταξη αυτή το 2012 καταργήθηκε χωρίς να υπάρξει η παραμικρή αντίδραση.
Εγγραφή στα Επιμελητήρια – Το τέλος του ΤΕΕ
Υπάρχει ήδη η πρόβλεψη για κατάργηση της υποχρεωτικής εγγραφής στα Επαγγελματικά Επιμελητήρια από 1.1.2015, ενώ ρητά έχει καταργηθεί η υποχρεωτική εγγραφή στο Οικονομικό Επιμελητήριο και στο Γεωτεχνικό Επιμελητήριο. Υπό αυτές τις συνθήκες μπορεί να τεθεί εν αμφιβόλω ανά πάσα στιγμή και η υποχρεωτική εγγραφή στο ΤΕΕ, καθώς και η υποχρέωση κτήσης άδειας άσκησης επαγγέλματος για τους Μηχανικούς. Αυτοί που το επιδιώκουν δεν αποκλείεται να επικαλεστούν και τις ήδη αθρόες διαγραφές μελών του ΤΕΕ και τη μη προσέλευση για εγγραφή των αποφοίτων των Πολυτεχνείων. Αυτό σε συνδυασμό με την επικείμενη κατάργηση του ΤΣΜΕΔΕ (ΕΤΑΑ) και τη συγχώνευσή του σε ένα ενιαίο Ταμείο εργαζομένων προδιαγράφει το ζοφερό μέλλον που επιφυλάσσουν για τον Κλάδο οι πολιτικές των μνημονίων.
Τι πρέπει να κάνουμε
Μπροστά στην αδράνεια της σημερινής ηγεσίας του ΤΕΕ η Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία οφείλει :
• Να αναδείξει όλα τα παραπάνω προβλήματα στο Σώμα των μηχανικών πείθοντας τους ότι πρέπει να κινητοποιηθούν προκειμένου να τα αποτρέψουν. Υπό εξέταση είναι από την παράταξη νέοι τρόποι αντίδρασης όπως νομικά τεκμηριωμένες και τυποποιημένες μαζικές προσφυγές, υπομνήματα κλπ.
• Να επιβάλλει στη σημερινή διοίκηση του ΤΕΕ, με αφορμή των 4/μηνη προθεσμία που προβλέπει ο νόμος 4254/14, την άμεση σύσταση θεσμικής διακλαδικής επιτροπής συγκροτούμενης από πανεπιστημιακούς και έμπειρους σε ζητήματα επαγγελματικών δικαιωμάτων συναδέλφους, με υποστήριξη από έγκριτους νομικούς, η οποία σε αυτό το διάστημα να δώσει όχι μόνο προς την κυβέρνηση αλλά κυρίως προς την Ελληνική κοινωνία, συνολική πρόταση που να περιλαμβάνει την ανασυγκρότηση της τεχνικής εκπαίδευσης της χώρας με στόχο την προάσπιση του Δημόσιου χαρακτήρα της, την ελεύθερη πρόσβαση όλων των νέων σ΄ αυτή και κυρίως τον προσανατολισμό της, στις ανάγκες παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας προς το συμφέρον των πολιτών της και όχι των δανειστών. Η επιτροπή οφείλει να μελετήσει πάγιο σύστημα απονομής επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων της τεχνικής εκπαίδευσης χωρίς αποκλεισμούς με τρόπο δίκαιο για κάθε κατηγορία και Κλάδο όλων των επιπέδων εκπαίδευσης.
• Σε κάθε περίπτωση να υπάρξει νομική προετοιμασία και ετοιμότητα για προσφυγές προς τα Ελληνικά και Ευρωπαϊκά δικαστήρια σε περίπτωση που η κυβέρνηση υλοποιήσει το νόμο εκδίδοντας μονομερώς προεδρικά διατάγματα.
Για την ιστορία παραθέτω στο τέλος του κειμένου παραθέτω αποσπάσματα από αντίστοιχη μελέτη της επιτροπής του ΤΕΕ για τις κατώτερες αμοιβές των μηχανικών με υπεύθυνο τον συνάδελφο Νίκο Πανδή Π.Μ., σε σχέση με τον καθορισμό του όρου » ελευθέρια επαγγέλματα » στα οποία ανήκει και το επάγγελμα του μηχανικού, προκειμένου να καταδείξω την κοινωνική διάταση του επαγγέλματός μας η οποία αναγνωριζόταν νομικά από την Ρωμαϊκή εποχή τουλάχιστον μέχρι την αμφισβήτησή της από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των μνημονιακών κυβερνήσεων σήμερα.
Μπροστά συνεπώς στην επιχειρούμενη απ΄ τις μνημονιακές κυβερνήσεις ρευστοποίηση του επαγγέλματος του μηχανικού στη χώρα μας και την πλήρη κατάργηση των εργασιακών και ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, με στόχο τη δημιουργία φθηνού επιστημονικού δυναμικού υποταγμένου πλήρως στα οικονομικά συμφέροντα των εθνικών εργολάβων και των πολυεθνικών εταιριών, οφείλουμε να αντιδράσουμε και να ανατρέψουμε πολιτικές και τις κυβερνήσεις που τη στηρίζουν. Οι επικείμενες εκλογές μας δίνουν την ευκαιρία.

Π. Κατίκας

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

1. Από τις «Περί φορολογίας εισοδήματος» διατάξεις ορίζεται ότι το επάγγελμα του Διπλωματούχου Μηχανικού εγγεγραμμένου στο Τ.Ε.Ε. υπάγεται στα Ελευθέρια Επαγγέλματα, χωρίς όμως να προσδιορίζονται τα χαρακτηριστικά των Ελευθερίων Επαγγελμάτων.
Στο σχετικό άρθρο αναφέρεται απλώς ότι ως Ελευθέρια Επαγγέλματα ορίζονται τα παρακάτω επαγγέλματα:
– Ιατρός ή Οδοντίατρος ή Κτηνίατρος ή Μαία (άνευ κλινικής)
– Δικηγόρος, Δικολάβος, Συμβολαιογράφος, άμισθος Υποθηκοφύλακας, Δικαστικός Κλητήρας
– Αρχιτέκτονας, Μηχανικός, Τοπογράφος, Χημικός,
– Συγγραφέας,
– Καθηγητής ή Διδάσκαλος
– Καλλιτέχνης
– Ιδιοκτήτης ή Διευθυντής Φορολογικού ή Λογιστικού Γραφείου.
2. Ο όρος «Ελευθέρια Επαγγέλματα» ή κατά τον αρχαίο ελληνικό όρο «Ελευθέρια Επιτηδεύματα» (ενασχόληση αρμόζουσα σε ελεύθερο άνδρα) αντιστοιχεί στον ρωμαϊκό όρο “artes liberales” (ελεύθερες τέχνες), και αναφέρεται στην διεθνή βιβλιογραφία ως professions, όρος που προέρχεται από το λατινικό ρήμα profitare = επαγγέλλομαι.
3. Τα Ελευθέρια Επαγγέλματα είναι φορείς ενός κοινωνικού λειτουργήματος, που ασκούν μία κοινωνική, πολιτιστική και πνευματική δραστηριότητα, δεν εμπίπτουν στις δεσμεύσεις εξαρτημένης εργασίας και δεν αποτελούν εμπορικές δραστηριότητες ασκούμενες με σκοπό το κέρδος.
4. Οι Ρωμαίοι υπήγαγαν τα Ελευθέρια Επαγγέλματα, αν και αμειβόμενα, στη Σύμβαση Εντολής, η οποία όμως ήτο άμισθος. Λόγω όμως της υπαγωγής μόνων των βαναύσων εργασιών στην έννοιαν της Μίσθωσης Υπηρεσιών, εθεωρήθη ευπρεπέστερο να υπάγονται οι ελευθέριες υπηρεσίες (operae liberales) στην έννοιαν της Εντολής. Επειδή δε και η λήψις μισθού ως ανταλλάγματος παρεχομένης Υπηρεσίας εθεωρείτο επίσης αναξιοπρεπής, ως συνδεόμενη προς την Μίσθωσιν Υπηρεσιών, και επειδή οι Ελευθέριες Υπηρεσίες εθεωρήθησαν ανεκτίμητες που ανταμείβονται αλλά δεν μισθούνται, επετράπη η λήψις τιμητικής αμοιβής (honoranium, κατά τους βυζαντινούς «αντίδωρον»).
Η κατά αυτόν τον τρόπον διαμόρφωση της επ’ αμοιβή παροχής ελευθερίων υπηρεσιών ως εμμίσθου εντολής είχε τόσο μεγάλη επιρροή επί των επαγγελματικών συναλλακτικών ηθών, ώστε, και μέχρι σήμερα, στη Γαλλία και Γερμανία οι ασκούντες Ελευθέρια Επαγγέλματα λέγεται ότι λαμβάνουν ως αντάλλαγμα για τις υπηρεσίας τους όχι μισθό, αλλά honoraires ή Honorar. Στην Ιταλία ομιλούν περί compenso για τις ανεξάρτητες υπηρεσίες, διακρίνοντας από τις retribuzione, οι οποίες αρμόζουν σε υπαλλήλους και εργάτες. Στην Ελλάδα διακρίνομε μεταξύ μισθού και αμοιβής. Από την ίδια επιρροή προέρχεται και η κατωτέρα υποχρεωτική διατίμηση της αμοιβής Μηχανικών.
5. Τα Ελευθέρια Επαγγέλματα σχετίζονται με τις συντεχνίες που εμφανίσθηκαν το Μεσαίωνα τόσο στη Δύση όσο και στο Βυζάντιο. Κατά τη Βυζαντινή εποχή οι επιστήμονες των τεχνών είχαν το δικαίωμα να συσπειρώνονται σε συντεχνίες και αποκτούσαν προνόμιο και ‘’ατέλεια’’.
«Οι τεχνίτες που περιλαμβάνονται στα βιβλία συντεχνιών κάθε πόλης προστάζουμε να απαλλάσσονται από κάθε λειτουργία, γιατί πρέπει να έχουν χρόνο να μαθαίνουν για να γίνουν πιο έμπειροι και διδάξουν (την τέχνη τους) στους μαθητευόμενους. Σας γνωρίζουμε ότι αυτοί είναι οι εξής παρακάτω:
αρχιτέκτονες, ιατροί, κτηνίατροι, ζωγράφοι, γλύπτες, κ.λ.π. {…..}»
«Οι μηχανικοί, οι γεωμέτρες, οι αρχιτέκτονες και πρόσκοποι να έχουν ατέλεια{…..}»
6. Οι υπηρεσίες των Ελευθερίων Επαγγελμάτων διαφοροποιούνται διεθνώς από τις χειρονακτικές εργασίες, τις μισθωτές εργασίες, τις εμπορικές δραστηριότητες.
Μεταξύ των χαρακτηριστικών των Ελευθερίων Επαγγελμάτων περιλαμβάνονται:
α. Η εφαρμογή τεχνικών γνώσεων που επιτρέπουν στην παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών.
β. Η απόκτηση τεχνικών γνώσεων με θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση.
γ. Η ανιδιοτέλεια και ακεραιότητα από μέρους του επαγγελματία όταν διατυπώνονται κρίσεις για λογαριασμό του πελάτη του.
δ. Οι ευθείες και προσωπικές σχέσεις με τον πελάτη στηριζόμενες στην αμοιβαία εμπιστοσύνη.
ε. Η ιδιαίτερη αίσθηση των ευθυνών των παρεχόντων υπηρεσίες προκειμένου να διατηρηθεί η επάρκεια και η ακεραιότητα του επαγγέλματος συνολικά.
στ. Η αποφυγή μεθόδων για την εξεύρεση πελατών που δεν αρμόζουν στα Ελευθέρια Επαγγέλματα (π.χ. διαφήμιση).
ζ. Η οργάνωση των Ελευθερίων Επαγγελμάτων σε σωματεία τα οποία παρέχουν μηχανισμό που επιτρέπει να επαληθεύεται η επάρκεια προς άσκηση ορισμένης δραστηριότητας και θέτουν κανόνες σχετικά με την επάρκεια και την συμπεριφορά των μελών τους.
η. Η αποζημίωση επί τη βάσει αμοιβής για τις υπηρεσίες που παρέχουν στους πελάτες τους και όχι επί τη βάσει μισθού όπως όσοι εργάζονται στο πλαίσιο σχέσεως εξαρτημένης εργασίας.
ι. Η αμοιβή που παρέχεται στον ελεύθερο επαγγελματία για την εργασία του δεν προσαρμόζεται ανάλογα με το αποτέλεσμα, την επιτυχή ή όχι έκβαση της προσπάθειάς του, αλλά με το κύρος του επαγγέλματος.
Επιβάλλεται όμως συνήθως στον ελεύθερο επαγγελματία η υποχρέωση επιμελούς χρήσης όλων των μέσων που μπορούν να συμβάλλουν στην επίτευξη του αποτελέσματος.

Δηλαδή, θεωρούνται «Ελευθέρια» τα επαγγέλματα με την άσκηση των οποίων παρέχονται προσωπικές υπηρεσίες πνευματικού ή τεχνικού χαρακτήρα, που βασίζονται σε υψηλού επιπέδου προπαρασκευαστική εκπαίδευση και τα οποία δεν έχουν σκοπό το κέρδος..».

 Δείτε ακόμη τις παρακάτω εισηγήσεις της εκδήλωσης της ΡΠΜ

Η ασφάλιση είναι κοινωνικό δικαίωμα και δεν ιδιωτικοποιείται. ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ!

Για το Τραπεζικό σύστημα

Οι νέοι μηχανικοί συνιστούν: Όχι απλά να φύγουν, αλλά να τους διώξουμε!