Αναδημοσιεύουμε από το blog των φοιτητών της «Ελεύθερης Έδρασης»
‘’Κρίση είναι μια διεργασία όπου το παλιό σύστημα καταρρέει και το καινούριο δεν είναι ακόμα έτοιμο να δημιουργηθεί’’ έλεγε ο Αντόνιο Γκράμσι στις αρχές του 20ου αιώνα. Από αυτή την μεταβατική κατάσταση διαρκούς πάλης ανάμεσα στο παλιό και στο νέο, δε μπορεί να μείνει ανεπηρέαστος ούτε ο τελειόφοιτος ούτε ο εργαζόμενος μηχανικός. Την ίδια στιγμή λοιπόν που μισθοί, εργασιακά δικαιώματα και το γενικότερο βιοτικό επίπεδο ενός μέσου μηχανικού γνωρίζουν μια πρωτόγνωρη υποβάθμιση, καινούριες αντιλήψεις και πρακτικές (βλ. σωτήριος δρόμος του εξωτερικού), έρχονται να εμπεδωθούν και να δημιουργήσουν τη δική τους κανονικότητα. Οι νέες αυτές προοπτικές όμως πατούν γερά πάνω σε ορισμένους μύθους, δημιουργώντας μια ασαφή και αβάσιμη εικόνα για τα κοινωνικά δεδομένα και τη δυναμική τους. Πιο συγκεκριμένα:









