Τις προηγούμενες μέρες επανήλθε στην ημερήσια διάταξη του ΔΣ ΕΤΑΑ το ζήτημα της αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών, ενώ ήδη 50.000 μηχανικοί αδυνατούν να πληρώσουν τις υπάρχουσες.
Η κυβέρνηση, μέσω του Υπ. Εργασίας, στις 19/2 κάλεσε το ΕΤΑΑ να προωθήσει άμεσα προς το ΚΕΑΟ τις “ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές οφειλές”, απειλώντας με “ποινικές, πειθαρχικές και αστικές ευθύνες”. Ο διορισμένος εντολοδόχος Πρόεδρος του ΕΤΑΑ Σελλιανάκης, μία μέρα μετά, απαιτεί από τα Ταμεία να προχωρήσουν σε “αυτόματη” διαβίβαση των στοιχείων των οφειλετών.
Πρόκειται για βάρβαρη επιδρομή σε βάρος των χιλιάδων μηχανικών που απειλούνται άμεσα με κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων, ενώ ήδη στερούνται την υγειονομική περίθαλψη.
Στις 20 και 27 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκαν δυναμικές κινητοποιήσεις, με αποτέλεσμα να πέσει στο κενό η νέα απόπειρα επιβολής των εξοντωτικών ασφαλιστικών εισφορών. Ωστόσο παραμένει ενεργή η απειλή να ψηφιστεί από το ΔΣ του ΕΤΑΑ η αποστολή των ειδοποιητηρίων με τις αυξήσεις, ενώ επικρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας ο εφιάλτης των κατασχέσεων.
Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε. Η έκβαση αυτής της μάχης εξαρτάται από την διαρκή κινητοποίηση όλων μας. Ο δρόμος του αγώνα, είναι ο μόνος που έχει αποτελέσματα. Αυτό το αποδεικνύουν οι επιτυχίες της αναστολής των αυξήσεων και της σφράγισης βιβλιαρίων υγείας οφειλετών συναδέλφων.
Ανάστατη είναι η Αθήνα από μια είδηση. Οι Γερμανοί αποφάσισαν να κηρύξουν επιστράτευση πολιτική. Όλοι οι άνδρες από 16 θα επιστρατευθούν για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον Άξονα. Πρόσωπα ανήσυχα ολούθε.
Οι 
Δεν είναι είδηση ότι η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού βρίσκεται σε εξέλιξη, ότι κυβέρνηση και ΤΑΙΠΕΔ βιάζονται να την ολοκληρώσουν τάχιστα, δίνοντας γη και ύδωρ στους επενδυτές. Ούτε ότι, αν προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση, θα δημιουργηθεί ένα τεράστιο οικιστικό συγκρότημα μικτών χρήσεων που θα αποτελεί θύλακα πολυτελείας για λίγους. Γνωστά είναι επίσης και όλα τα επιχειρήματα υπέρ της ιδιωτικοποίησης: η «συμβολή στην αύξηση του ΑΕΠ», η «δημιουργία χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας», η «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Αθήνας» κ.ο.κ. Όπως γνωστό είναι ότι, από τα διεθνή επενδυτικά σχήματα που τάχα διαγκωνίζονται για να αποκτήσουν το μεγαλύτερο φιλέτο της Μεσογείου, μόνο ένας εγχώριος επιχειρηματικός όμιλος ενδιαφέρεται, και μάλιστα για να κατασκευάσει δύο ή τρία συγκεκριμένα κτίρια μόνο από το συνολικό master-plan που θα παρουσιάσει.
